vvdes_banner_04.jpg
Op wederom een prachtige zonnige nazomerse dag ontving nummer 2 DES VR1 de nummer 3 Vogido VR2 op Sportpark Gagelman. Het was zelfs zo’n mooie dag dat veel trekvogels waaronder de welbekende tuinfluiter besloten niet af te reizen naar warmere oorden maar thuis te blijven fluiten. Voor zover wij vernamen van de trainer van JO17-1 was er ook eentje in Almelo te beluisteren.

De scheidsrechter van dienst die vandaag thuis mocht fluiten had vooraf de keuze uit maar liefst 4 wedstrijden en hij besloot vanzelfsprekend te kiezen voor de wedstrijd van vrouwen 1. Dit was uiteindelijk zo in het geheim bepaald dat zijn eigen dochter tijdens de bespreking nog in de veronderstelling was dat vaderlief DES 2 zou fluiten. We hebben het hier over Jan Heerdink en dochterlief Marieke Van Egmond-Heerdink.
Trainer Bert Huesken had de vrije zaterdag vorige week benut door onze tegenstander te bekijken in hun thuiswedstrijd tegen BWO. Na 1 helft had hij genoeg gezien. Het spel was matig, de scheidsrechter partijdig (geen tuin- maar een thuisfluiter) en BWO was beter. Toch, zo bleek achteraf, zou Vogido de overwinning die dag in de wacht slepen.

Een scherpe analyse van Bert leerde dat Vogido van achteruit de middenvelders inspeelde en er dan, zodra de mogelijkheid zich voordeed, werd geschoten op het vijandelijke doel. Het was duidelijk (dacht Bert): voorin druk zetten en de middenvelders niet in schietpositie laten komen. Met die gedachte werd begonnen met het volgende basiselftal: Desiree, Daphne, Marijke, Ester, Laura, Sacha, Milou, Nienke, Marieke, Anouk en Romee.

Troeven achter de hand waren Aline en Loes. En wat een troeven zo zou later blijken! Helaas moesten de dames het stellen zonder Bente, Elianne en Kirsten.
Gelukkig was iedereen dermate fit dat geen gebruik hoefde te worden gemaakt van de meiden van MO20, die niet ongeschonden uit de krachtmeting met de meiden MO20 van Hellendoorn waren gekomen.

Al snel werden de intenties van de DES vrouwen duidelijk: aanvallen, aanvallen en nog eens aanvallen. Voorop gegaan door Anouk, die de warming-up had kunnen overslaan doordat ze als een bezetene de fietstocht naar Gagelman had ondernomen om vervolgens de besprekingsruimte binnen te stormen. Helaas voor haar welgeteld 1 seconde te laat. Nienke en Sunihta waren er als de kippen bij om onvermurwbaar de boete te noteren.
Bert had gevraagd direct fel te beginnen, hetgeen aan Anouk de uitspraak deed ontlokken dat de staf geen tijd zou hebben om met de ogen te knipperen of hij zou er al in liggen. En zo gebeurde het….. nou ja, bijna. De 1e schotpoging van Anouk in de 4e minuut, na een assist van Romee die de diepte in was gestuurd door Daphne, belandde net naast het doel.

Wat volgde was een ware stormloop op het doel van Vogido met pogingen van Nienke, Marieke, Romee, weer Romee, Daphne, Anouk, Ester, Laura, Milou en nog een keer Nienke.
Er leek sprake van een omgekeerd gezegde uit de muziekwereld: ‘een slechte generale is een goede uitvoering’. Woensdag namelijk, tijdens de training, bij het inspelen, kaatsen en afmaken vlogen de ballen vanuit alle posities in alle hoeken van het doel, waar de arme assistent-scheidsrechter Jan Westenberg zich had opgeofferd als schietschijf. Deze zaterdag stond het vizier van nagenoeg alle speelsters echter helaas niet op scherp. Een goede generale bleek een slechte uitvoering.

Tja en dan treedt een ongeschreven voetbalwet in werking. Een moment van onachtzaamheid aan de linker zijde in de 32e minuut leidde tot een geheel vrijstaande speelster van Vogido en die kon doen waar Bert zo voor had gewaarschuwd: snoeihard en onhoudbaar voor Desiree uithalen. Het werd de ontnuchterende 0-1, hetgeen de speelsters van Vogido in de rust terecht deed opmerken: “dat is voetbal, als jullie ze niet maken dan doen wij dat wel”.
Zelfs de uitstekend leidende scheidsrechter Jan Heerdink kreeg medelijden met de vrouwen van DES en laste in de 35e minuut, jawel in de 35e minuut, een drinkpauze in bij een temperatuur van 14-15 (!) graden. Volgens hem was het op verzoek van speelsters van beide teams. Het mocht niet baten, DES ging geheel tegen de verhouding in rusten met een 0-1 achterstand.

In de rust viel er weinig bij te sturen want het moet gezegd het spel van DES benaderde het niveau van de tot dan toe beste wedstrijd tegen Oranje Nassau uit in Almelo en overtrof dit zelfs bij vlagen. De opbouw van achteruit door Marijke, Ester, Daphne en Laura, onder leiding van Desiree was prima verzorgd, het middenveld was onder controle van Milou, Nienke en Sacha. Zoals al in de titel aangegeven werd les 2 van aanvallend voetballen perfect uitgevoerd: er werden legio kansen gecreëerd voor en door Marieke, Anouk en Romee.

Mooi was de wisselwerking tussen Sacha en Marieke. Als Sacha diep ging nam Marieke automatisch haar positie op het middenveld over.
Op het ene moment van onachtzaamheid na was dat ook links achterin het geval waar de positie van de Laura, als die ten aanval trok, prima werd overgenomen door Nienke.
Na rust doorgaan op de ingeslagen weg dus en o ja, ‘ze’ niet laten schieten!

Bijna niet te geloven is het dan dat in de 5e minuut na rust een vrije trap van Vogido door een volledig vrijstaande aanvalster mag worden aangenomen en vanuit de draai vrij mag worden ingeschoten, resulterend in een 0-2 achterstand.
Gelukkig toonden de vrouwen van DES een geweldige mentale weerstand. De kopjes gingen niet hangen maar er werd doorgegaan met les 2.

De komende week zal waarschijnlijk volop aandacht worden besteed aan les 3: het afmaken van kansen. Alhoewel…. dat van die slechte generale zit ook nog ergens in het achterhoofd.Het werd opnieuw een stormloop op het doel van Vogido met pogingen van Marieke, Sacha, Romee, Milou, de inmiddels in het veld gekomen Aline en Laura. Voor sommigen werden zelfs meerdere kansen gecreëerd. En toen kwam de 74e minuut! Zoals gezegd was Aline inmiddels in het veld gekomen samen met Loes. Terug van een langdurige knieblessure was Aline nog niet in staat een hele wedstrijd te voetballen, maar o,o,o wat was ze belangrijk voor dit zo goed voetballende team dat zo naarstig op zoek was naar de aansluitingstreffer. En die kwam er. Na al enkele malen gevaarlijk te zijn geweest was het Marieke die niet zelfzuchtig was en de bal breed legde op Aline die met een bekeken schuiver in de hoek tekende voor de 1-2.

Op 1 verkeerd breed gelegde bal in de opbouw na, die leidde tot een 100% kans voor Vogido, maar tot grote opluchting van DES niet verzilverd werd en nog een schot van afstand die door Desiree duikend met de linker hand nog net tot corner kon worden gewerkt, waren er geen wapenfeiten meer van Vogido te noteren en was het een aanhoudend eenrichtingsverkeer richting Vogido doel.

Bij de zoveelste gecreëerde kans werd de doorgebroken Aline binnen de 16 meter onreglementair tegen de grond gewerkt waarop de uitstekend leidende scheidsrechter Jan Heerdink gedecideerd naar de stip wees. Vogido was het hier (uiteraard) niet mee eens maar Aline gaf naderhand aan wel degelijk te zijn geraakt hetgeen haar uit balans en ten val bracht. Het moet gezegd dat als je de fysiek ijzersterke Aline wilt afstoppen dat reglementair bijna ondoenlijk is.
Afijn een strafschop. Wederom was het de vooruitziende blik van trainer Bert Huesken die aan het eind van de woensdagtraining bedacht dat er nog niet was geoefend op het nemen van strafschoppen. Hij sloot er de training mee af met de opmerking dat pas zou worden gestopt als iedereen er 2 had gemist. Daar moest razendsnel van worden afgestapt omdat het anders wel de volgende morgen 7 uur zou kunnen worden want de ene na de andere bal vloog erin. Uiteindelijk was Ester volgens de staf degene die de strafschoppen het koelst nam en zij werd na de training ‘verkozen’ tot neemster ‘voor het geval dat’.

Ester pakte haar verantwoordelijkheid. Voor de buitenwereld ijzig koel, maar nadien toegevend dat ze stijf stond van de stress, tekende ze op onberispelijke manier voor de zo dik verdiende 2-2 in de 83e minuut.
Maar de koek was nog niet op. DES rook bloed en na een prachtige pass van Romee die Aline ineens vrij voor de keepster van Vogido zette was het diezelfde Aline die ditmaal koel de trekker overhaalde en de bal hoog in het dak van het doel joeg: 3-2 in de 86e minuut! Wat volgde was een ontlading van vreugde zowel in als langs het veld met speelsters, staf en publiek, waaronder zelfs een aantal scheidsrechters die zagen dat hun collega het goed deed.
Onder het publiek bevond zich inmiddels ook de moeder van Aline. Toeval of niet: op het moment dat zij kwam scoorde Aline net haar 1e treffer. Er is Aline’s moeder dan ook met klem verzocht wekelijks de verrichtingen van haar dochter te komen bekijken. Ze zou kijken of ze de reis vanuit woonplaats Hoge Hexel vaker kon ondernemen.

DES gaf de zege niet meer uit handen en na het laatste fluitsignaal van de uitstekend leidende scheidsrechter Jan Heerdink (of was dit al gezegd) volgde opnieuw een vreugde-explosie die er nog later voor zou zorgen dat Milou, Loes, Sacha, Desiree, Ester en ‘chef feestcommissie’ Nienke in de kantine het licht uit zouden doen, niet in het minst omdat ook DES heren 1 een verdiende overwinning in de wacht sleepte tegen Mariënberg.

Wat een wedstrijd! Een lesje in effectiviteit van Vogido, met 2 goals uit 4 schotpogingen. Uitstekend verzorgd veldspel van DES met gigantisch veel gecreëerde kansen en een knotsgek laatste kwartier met in de hoofdrol Aline die vanzelfsprekend werd verkozen tot speelster van de wedstrijd.

Volgende week staat de kraker tegen plaatsgenoot De Zweef op de rol. De koploper in deze klasse die nog ongeslagen is. DES reist die dag af van de noordkant naar de zuidkant van sportpark Gagelman. Voor de zekerheid heeft Jan aangegeven met de auto te zullen komen.
Kijken of er volgende week nog weer tuinfluiters te bewonderen zijn.

Dit verslag is (nog) langer geworden dan normaal omdat u het moet stellen zonder de pennenstreken van de teammanager van DES JO19, Jan Heerdink (naam komt ergens bekend voor), want zijn team was deze zaterdag vrij.

En voor wie zich afvroeg wat les 1 is van aanvallend voetbal? Dat is de bal in bezit hebben want zoals een Cruyffiaanse wijsheid luidt: “als wij de bal hebben kunnen zij niet scoren”!



Pieter Molenaar

Hoofdsponsor:

Sponsorkliks