vvdes_banner_10.jpg

Als de assistent-scheidsrechter van de tegenpartij na de wedstrijd naar je toe komt en zegt nog nooit zo’n goede scheidsrechter te hebben gehad dan mag daar wel wat aandacht aan worden besteed. Helaas was dit de scheidsrechter van dienst ook ter ore gekomen met als gevolg  dat het na afloop van de wedstrijd in de kantine nergens anders meer over ging. De schoenen gingen uit, er werd alleen nog maar naast gelopen. Waar we begonnen met een 10 voor de scheidsrechter o.b.v. de complimenten van de tegenstander werd er geëindigd met een 7,5 omdat enkele speelsters van DES het niet eens waren met de beslissing een vrije trap te geven waaruit de 3-1 viel. Het ontlokte Elianne de uitspraak “scheids dit is kansloos”.  Zelfs de eigen dochter wierp hoogst verbaasd een blik richting haar vader na een vrije trap tegen haar. Dochterlief is Marieke van Egmond en vaderlief, de scheidsrechter, Jan Heerdink. Jan was door scheidsrechters coördinator Robert van Veen aangesteld als vervanger voor de van een langdurige griep herstellende Gert de Vries.  Beiden op papier uiterst capabel om deze wedstrijd te leiden. Een wedstrijd met toch ietwat van een voorgeschiedenis, waar deze zonnige zaterdag gelukkig niets meer van te merken viel.

Trainer Bert Huesken kwam deze zaterdag met de volgende opstelling: in doel Anouk die de geblesseerde Desiree verving. Desiree die een flinke beenwond had overgehouden van het duel een week eerder op het kunstgras van AZSV in Aalten. De achterhoede werd gevormd door Marijke, aanvoerder Ester, Daphne en Elianne. Het middenveld door Laura, Milou en Nienke en de voorhoede door Sacha, Aline en Marieke. Op de bank namen plaats Loes, die terugkwam van een wedstrijd bij MO20 waar ze helaas geen speelminuten kreeg en Kirsten die net als Gert de Vries herstellende was van een zware griep.

Na afloop van haar eigen wedstrijd met MO20, waar een 0-1 achterstand bij rust werd omgebogen in een knappe 2-1 overwinning, sloot Cheyenne nog aan, eveneens beginnend op de bank.

Tijdens de bespreking had trainer Bert zich dermate cryptisch uitgelaten dat dit leidde tot de uitspraak “ik krijg kortsluiting in m’n hoofd” bij één van de speelsters. Wat was er dan zo cryptisch? Welnu volgens Bert begon de bespreking een kwartier later zodat de warming up langer zou kunnen duren?!

Wat hij bedoelde was dat een kwartier later werd begonnen met de bespreking zodat de speelsters direct daarna  naar de kleedkamer konden gaan, i.p.v. te ‘blijven hangen’ in de kantine waardoor men nog wel eens  te laat aan de warming up begon.

Een ander kortsluitingsmoment was de opmerking  van Bert: “Vragen? Nee?” waarbij de tijd tussen ‘vragen’ en nee’ welgeteld 1 seconde was. Het resulteerde er uiteindelijk wel in dat op tijd de kleedkamer werd opgezocht en warempel  op tijd aan de warming up werd begonnen.

Die warming up zou vervolgens langer duren dan gebruikelijk want Luctor was alle materialen vergeten, oftewel shirts, ballen, waterzak, e.d. Eén van de ouders werd bereid gevonden de shirts vanuit Almelo naar Nijverdal te brengen en door de leiding van Luctor werd ter plekke besloten om, net als bij DES, toch maar een schema materiaaldienst te maken voor de rest van het seizoen.

Met een aantal minuten vertraging kon scheidsrechter dan toch de aftrap laten verrichten.

Na 4 minuten kon het eerste wapenfeit worden genoteerd. Aline zette goed door in een paar duels maar zag de bal uiteindelijk van haar voet geplukt worden door de keepster van Luctor. Een keepster overigens die evenals in de uitwedstrijd bij Luctor een nagenoeg perfecte partij keepte. Het ontlokte de leiding en fotograaf van Luctor na afloop de uitspraak dat dankzij haar de score niet in de dubbele cijfers was geëindigd en dat was een absoluut juiste constatering.

De bij dit artikel gevoegde prachtige fotoreportage is overigens ter beschikking gesteld door de fotograaf die alle wedstrijden van Luctor vastlegt. Een groot compliment is op zijn plaats en een bedankje voor het ter beschikking stellen van de reportage.

Na het eerste wapenfeit van DES was het Luctor dat meer en meer het heft in handen nam met schoten naast en voorlangs. DES liet Luctor in de wedstrijd komen door te snel en te vaak de lange bal te hanteren, iets waar de trainer in de rust uitgebreid op hamerde. Het deed de vorige week geblesseerd geraakt Anouk, die haar team kwam aanmoedigen, vanaf de bank de uitspraak ontlokken of er iets mis was met het IQ dan wel de oren van haar collega’s want de opmerking niet de lange bal te hanteren leek aan dovemans oren besteed. Men bleef ermee doorgaan.

Na een kwartier was het DES dat het heft weer in handen nam met gevaarlijke acties van Sacha, Nienke, Marieke, Aline en Elianne. Het leidde niet tot de openingstreffer.

Die viel uiteindelijk pas in de 30e minuut toen Ester besloot van zo’n 25 meter verwoestend en onhoudbaar voor de keepster uit te halen. Moeder Ingrid kon trots zijn, 1-0, de ban was gebroken.

Daarvoor moest de nog wat zieke Kirsten alsnog aantreden voor de met een bovenbeenblessure uitvallende Daphne. Gevreesd wordt dat we ook haar, net als Anouk, enige tijd zullen moeten missen. Hopelijk is dat niet het geval.

Gelukkig voor haar kon Kirsten vrij snel weer op de bank plaatsnemen omdat inmiddels Cheyenne was aangesloten.

DES werd sterker en sterker met kansen voor Milou, Sacha. Aline, Marieke en Cheyenne.

In de 39e minuut viel als logisch gevolg van de aanvalsgolven de 2-0 nadat Marieke met een steekpass Aline vrij voor de keepster zette. Marieke op haar beurt was bereikt middels een uitstekende pass van Laura. Dit kunststukje werd exact zo herhaald in de 43e minuut toen opnieuw Laura aan de basis stond van een combinatie tussen Marieke en Aline, waarbij laatstgenoemde tekende voor haar 2e doelpunt. Met 3-0 werd de ruststand bereikt.

Qua cijfers ietwat geflatteerd want daarmee zou Luctor te kort worden gedaan, maar qua stand een meer dan verdiende voorsprong.

Het devies in de rust: geen lange ballen maar korte combinaties zoals die hadden geleid tot de 2-0 en 3-0. Loes kwam in het veld voor Nienke, die nog moegestreden leek van de wedstrijd een week eerder waarin ze één van de absolute uitblinkers was. Nienke gaf ook zelf aan niet lekker in de wedstrijd te zitten. Ze bleek nadien snel hersteld want al na 3 minuten op de bank vroeg ze Bert wanneer ze er weer in mocht.

De peptalk in de rust leek te werken want al in de 46e minuut speelde Milou zich knap vrij, wist Cheyenne te bereiken die op haar beurt Marieke met een sublieme pass alleen op de keepster af wist te sturen. Waarschijnlijk besefte Marieke niet hoeveel vrijheid ze had want ze besloot vrijwel direct van grote afstand te schieten, zo groot dat de keepster de bal redelijk eenvoudig kon keren.

Al snel daarna bleek het rustgesprek van Bert alweer te zijn vergeten en werd weer te snel en te vaak de lange bal gehanteerd. Deze waren een prooi voor de keepster en de verdedigsters van Luctor . Eén van de onderscheppingen leidde tot een counter waarbij de scheidsrechter een overtreding van Elianne zag die Elianne, Ester en Marijke meenden niet te hebben gezien. Afijn, een vrije trap op de rand van de 16 was het gevolg. Anouk besloot geen grote muur neer te zetten maar slechts 2 speelsters voor haar te posteren. Het bleek een kleine misrekening, de enige van de verder feilloos keepende  Anouk,  want de vrije trap werd beheerst langs het muurtje ingeschoten en zo kwam ineens de 3-1 op het bord.

Luctor kreeg moed en DES raakte eventjes de kluts kwijt. Een schot van Luctor in het zijnet was het gevolg en DES kwam daar goed mee weg.

Gelukkig werd de kluts snel teruggevonden en in de 51e minuut was het Milou die over schoot na een perfecte combinatie tussen Marieke en Aline. Het deed de bank verzuchten dat het overschieten toch wel ‘typisch Milou’ was. Ze kon er zelf ook hartelijk om lachen en de rest van de wedstrijd beperkte ze zich tot het links en rechts strooien met prachtige passes.

Nadat een speelster van Luctor haar knie ongelukkig verdraaide moest Luctor het tijdelijk stellen met 10 man (vrouw). DES wist van de vrouw meer situatie te profiteren. Eerst was het  Cheyenne die dichtbij een treffer was met een schot dat uiteindelijk te weinig kracht had over een te grote afstand. Na een prachtige ‘one toch’ combinatie tussen Laura, Cheyenne en Aline was het laatstgenoemde die op snelheid doorbrak en via de binnenkant van de paal tekende voor de 4-1.

Na 68 minuten was Luctor weer op volle oorlogssterkte. Het deerde  DES niet want in diezelfde minuut was er een fraaie 1-2 tussen Marieke en Cheyenne die door Cheyenne werd afgerond met een bekeken geplaatst schot in de korte hoek. De keepster  van Luctor lag echter in de weg en wist opnieuw een geweldige redding te verrichten.

In de 71e minuut bleek zelfs Aline niet alle kansen te kunnen verzilveren. Cheyenne stuurde Marieke diep en die aarzelde niet maar speelde de bal direct breed naar de geheel vrijstaande Aline. In plaats van direct uit te halen wilde Aline de keepster omspelen maar die wist zeer slim de bal van haar schoen te plukken.

Nadat Nienke uiteindelijk toch weer in het veld was gekomen voor Cheyenne was er nog een schot van Loes dat rakelings over ging. Een doelpunt zou tevergeefs zijn geweest, want de assistent-scheidsrechter van Luctor constateerde dat ze dit deed vanuit buitenspelpositie.   

Het bleek uitstel van executie want nadat Aline in de 80e minuut een prachtige lob, na een geweldige pass van Marieke, net over het doel zag verdwijnen was het in de 86e minuut Ester die haar kunststukje van de 1e helft wist te herhalen en opnieuw van zo’n 25 meter verwoestend uithaalde. Het zou de eindstand van 5-1 betekenen.

Het spel kwam nog een paar keer stil te liggen door blessures aan beide kanten en de wedstrijd ging uiteindelijk als een nachtkaars uit. Maar niet nadat assistent-scheidsrechter Jan langs de lijn maar weer eens een bal fraai doodlegde.

De zelfbenoemde ‘beste scheidsrechter ooit’  Jan Heerdink vond het welletjes en liet niet de volledige blessuretijd naspelen maar blies na 47 minuten, met instemming van iedereen, voor het einde.

Aldus kon opnieuw een overwinning worden bijgeschreven op de palmares van DES VR1. Het was er  eentje  die niet gemakkelijk tot stand kwam door het goede tegenspel van het jonge Luctor team uit Almelo.  Gelukkig voor DES stond de verdediging met Marijke, Ester, Elianne en Laura weer eens als een huis zodat weinig kansen werden weggegeven. Wat (opnieuw) ontbrak was het benutten van de vele kansen, maar dat had zoals gezegd ook te maken met de uitstekende keepster van Luctor.

Volgende week volgt de uitwedstrijd tegen de nummer 4 van de ranglijst BWO in Hengelo.

Kijken of voor die wedstrijd ook een ‘beste scheidsrechter ooit’ wordt aangesteld.

Pieter Molenaar

In aanloop naar een cruciale wedstrijd tussen de nummer 2 DES VR1 en de nummer 3 AZSV VR3, in achtervolging op de nummer 1 De Zweef VR2, regende het afmeldingen. Redenen: werk, blessures en ziekte, oftewel legitieme redenen.

Het werd uiteindelijk zo erg dat er op de vrijdag voor de wedstrijd nog maar 10 speelsters over bleven en daarbij geen keepster. Desiree was geblesseerd en stand-in Anouk verhinderd. Helaas kon geen beroep worden gedaan op speelsters van MO20 want ook daar was de spoeling dun, om dezelfde legitieme redenen. Ook een laatste verzoek van wedstrijdsecretaris Gerbert Valk mocht niet baten. AZSV kon geen medewerking verlenen om de wedstrijd te verplaatsen. Omdat ook de eenmalig geoorloofde ‘baaldag’ al was opgenomen, een week eerder tegen FC Winterswijk, was er op vrijdag het dilemma gaan met 10 speelsters of afzeggen en een boete accepteren. Dat zou dan hoogstwaarschijnlijk tevens het einde betekenen van de titelaspiraties van DES VR1.

De staf besloot het aan de speelsters voor te leggen. Wat volgde was een oproep in de WhatsApp groep van Milou die, werkend in de zorg, haar dienst voor deze zaterdag had weten te ruilen en een beroep deed op anderen ook ‘wat te regelen’. Daarop besloot keepster Desiree, met pijnstillers, toch aan te sluiten ondanks een heupblessure en regelde Marieke oppas terwijl manlief thuis herstellende was van een blinde darmoperatie. Geweldige klasse van Milou, Desiree en Marieke en dat werd voorafgaand aan de wedstrijd in de kleedkamer met applaus beloond. En het zou de moeite waard worden deze middag! Omdat de bespreking van DES 1 (heren) nogal uitliep, helaas zonder het beoogde resultaat zo zou later blijken, was er geen tijd om de bespreking in Nijverdal te houden en zo werd met 12 speelsters vertrokken richting Aalten om daar dan maar in de kleedkamer de bespreking te houden. De ontvangst op sportpark Villekamp in Aalten was allerhartelijks. Niet alleen de leiding van AZSV VR3 stond ons op te wachten maar ook 2 gastheren die alle bezoekende teams opvingen, kleedkamers en veld wezen en de leiding doorverwezen naar het wedstrijdsecretariaat voor een overheerlijke bak koffie.

AZSV Aalten heeft maar liefst 1250 leden, waarvan 900 spelende leden. Het beschikt dan ook over maar liefst 5 (!) vrouwenteams. Heren 1 speelt 4e divisie en had deze zaterdag de amateurs van Ajax op bezoek. Daarvoor was dan ook nog wat meer publiek uitgerukt dan bij de wedstrijd van AZSV VR3 tegen DES VR1. Afijn, nummer 2 DES VR1 dus op bezoek bij nummer 3 AZSV. Beide teams met een gelijk puntentotaal, maar met een beter doelsaldo aan de kant van DES resulterend in de 2e plek. Trainer Bert Huesken was in een eerder stadium op spionagereis geweest naar de andere kant van sportpark Gagelman om daar de tegenstander van vandaag te zien spelen tegen koploper De Zweef. Na een helft had hij genoeg gezien en was hij onder de indruk van de snelheid van de voorhoede van AZSV. Het leidde tot tactische omzettingen in de basisopstelling waarbij Elianne op de linksbackpositie werd geposteerd, Ester op de voorstopperpositie en werd besloten Marijke als slot op de deur achter de verdediging te laten spelen, een verdediging die werd gecomplementeerd door Daphne, eveneens gezegend met een flinke snelheid en keepster Desiree. Nienke, Milou en Laura vormden het middenveld en de aanvalslinie werd gevormd door Sacha, Anouk en Loes. Troef achter de hand, in goed overleg beginnend op de bank, was Marieke. Gemist werden Aline, Bente, Kirsten, Romee en Sunihta.

Het tactische plan van Bert bleek vanaf het begin een schot in de roos want al na 30 seconden was het Loes die Anouk op pad stuurde. De afstand naar het doel van AZSV bleek net iets te ver en het afstandsschot van Anouk ging net naast. DES bleek de hele 1e helft de bovenliggende partij met als wapenfeiten vooral de combinaties tussen Milou en Sacha. Milou wist in de 8e, 15e, 16e, 20e, 24e en 44e minuut met prachtige steekpasses Sacha langs de rechterkant diep te sturen. Belandde de eerste voorzet van Sacha nog in de handen van de keepster van AZSV, alle andere leidden tot kansen voor Nienke die het doel op een haar na mistte, Milou zelf die net voorlangs schoot, weer Nienke die ruzie kreeg met de bal waardoor de poging in schoonheid stierf, Anouk die haar schot gekeerd zag door de keepster en nogmaals Nienke wiens inzet door een verdedigster ternauwernood tot corner werd verwerkt. De werklust van niet alleen Nienke maar van het hele team was van een dergelijk hoog niveau dat AZSV werd overklast.

Deden zij dan helemaal niets in de 1e helft? Nou nee, niet echt iets noemenswaardig, namelijk alleen een ongevaarlijk schot(je) in de 13e minuut en een schot uit de 2e lijn in de 31e minuut. Het leverde geen problemen op voor Desiree.
Het was DES wat de klok sloeg, met een bal op de paal van Sacha, die wederom op pad was gestuurd door Milou, na weer een prachtige opbouw van achteruit van Desiree, via Marijke en Daphne. Aan de andere kant werd de opbouw verzorgd door Elianne en Nienke die Loes en Anouk meermaals in stelling wisten te brengen. Datzelfde gold door het midden via Marijke, Ester en dus ook Milou. Het combinatiespel in de opbouw was indrukwekkend om te zien, vooral de rust waarmee dit werd gedaan waardoor zo op het oog eenvoudig onder de druk van AZSV kon worden uitgespeeld. Ook de wisselwerking in het overnemen van posities van Nienke als Elianne opkwam en Laura als Daphne opkwam werden uitstekend door de speelsters zelf in het veld geregeld. Het waren niet alleen de combinaties Milou/Sacha die voor gevaar zorgden. Zo werd een door Loes prima in de 16 gebrachte vrije trap in de 11e minuut door Anouk verlengd. De bal belandde tegen de hand van een AZSV-verdedigster, maar de overigens uitstekend leidende (club)scheidsrechter zag er geen strafschop in. Het was enigszins te begrijpen want overduidelijk en opzichtig was het niet. Waar de leidsman met name in uitblonk was het aan beide kanten geven van voordeel en als dat uiteindelijk niet het geval was alsnog een vrije trap toekennen. Een compliment waard!

In de 18e minuut was het opnieuw Loes die ditmaal een corner dermate gevaarlijk inbracht dat de inzet van Nienke met kunst- en vliegwerk door de keepster op de lijn werd gekeerd. Een enorm veldoverwicht van DES dus in de 1e helft, maar toch bleef het 0-0 bij rust. Ongewild sloop er toch een beetje de angst in van de ongeschreven voetbalwet dat als je zelf de kansen niet benut de tegenstander aan 1 moment genoeg kan hebben. Trainer Bert zal er onherroepelijk op gehamerd hebben in de rust. Wat er werd besproken is niet bij ondergetekende bekend want tegelijkertijd was er een interview gepland met de lokale omroep van de Gemeente Hellendoorn HOi die de verrichtingen van DES VR1 op de voet volgen. Niet alleen door het interview in de rust, maar ook voor en na de wedstrijd. Doelpunten worden via WhatsApp doorgegeven en vervolgens live in de uitzending gemeld door de presentator van dienst. Een mooi vervolg van een traditie die was ingezet bij DES 1 heren gedurende de periode van ondergetekende als leider aldaar en opnieuw toch ook maar weer een mooi stukje DES-promotie.

Nadat beide ploegen de wedstrijd hadden hervat en DES direct doorging met waar het gebleven was, namelijk aanvallen, leek zich in de 50e minuut een horrorscenario te ontwikkelen. Anouk werd, zoals het leek niet bewust, keihard onder de knieschijf geraakt door de noppen van de voetbalschoen van een tegenstander. Het liet zich zeer ernstig aanzien want Anouk verging van de pijn, kon de knie niet meer strekken en trok lijkbleek weg. Gelukkig kon collega-speelster Elianne, werkzaam in de zorg, geruststellend concluderen dat in ieder geval de knieschijf nog op z’n plaats zat. Met dekens van de uiterst behulpzame tegenstander en winterjassen van onze stafleden werd Anouk warm gehouden om vervolgens de hulp van de EHBO van AZSV in te roepen. Die kon echter ook weinig uitrichten en overwogen werd 112 te bellen. Langzaamaan begon Anouk zich, naarmate de tijd verstreek, wat sterker te voelen en samen werd besloten haar van het veld te dragen en half liggend met pijnstillers plaats te laten nemen op de bank in de dug-out en af te wachten hoe de blessure zich verder zou ontwikkelen. Geconstateerd werd dat er op dat moment sprake was van een flinke bloeduitstorting, wondjes in de vorm van noppenafdrukken en een zwelling die geprobeerd werd d.m.v. koeling te onderdrukken, maar gelukkig geen breuken, scheuringen, o.d.

Marieke kwam voor Anouk in het veld en DES. Al met al was DES daarmee wel meteen door de wisselmogelijkheden heen en moesten de 11 in het veld de wedstrijd tot een goed einde zien te brengen. De wedstrijd werd na zo’n 10 tot 15 minuten hervat, waarna bleek dat de speelsters van DES dusdanig van slag waren door de blessure van Anouk dat AZSV 15 tot 20 minuten het spel domineerde, maar niet nadat Loes een uiterst knap ingeschoten puntertje via een verdedigster net naast het doel van AZSV had zien gaan. Alhoewel dominerend leidde dit nog niet tot gevaar van AZSV voor het DES doel. Tot de 63e minuut toen de uiterst snelle en gevaarlijke spits van AZSV verwoestend uithaalde. De bal zeilde naar de bovenhoek, maar dat deed ook Desiree. Met een werkelijke fabuleuze redding ranselde ze de bal uit de kruising. Echt een wereldredding die DES in de wedstrijd hield. Een tegendoelpunt zou ook uiterst onverdiend zijn gezien het overwicht tot aan de blessure van Anouk. In de 69e minuut was Desiree opnieuw alert toen een als voorzet bedoeld schot door haar uit de korte hoek werd gehaald. De reddingen van Desiree hadden ook een positieve uitwerking op het gehele team want vanaf de 70e minuut nam DES het heft weer in handen. Dit was ook te danken aan Ester en Marijke die meer en meer vat kregen op de uiterst gevaarlijke spits van AZSV. Het leidde er mede toe dat deze uiteindelijk met kramp het veld moest verlaten. Ze had kennis gemaakt met de uiterst bekwame verdediging van DES want in de 1e helft, toen ze als linksbuiten opereerde, moest ze menig duel op het scherpst van de snede uitvechten met Daphne. Laatstgenoemde kwam daarbij uiteindelijk als morele winnaar uit de bus.

DES nam het heft dus weer in handen en eerst was het Sacha die prima breed legde op Marieke die daarmee alleen voor de keepster kwam te staan. Diezelfde keepster wist de inzet van Marieke op miraculeuze wijze te keren.
Vervolgens was het Elianne die weer eens op snelheid het middenveld en de achterhoede van AZSV over de linker vleugel overliep. Haar voorzet ging helaas net voorbij aan Nienke en Sacha. In de 83e minuut was het Marieke die met een prachtige steekpass Nienke in stelling bracht. Nienke’s harde werken werd niet beloond want opnieuw kreeg ze ruzie met de bal en wist deze net niet richting doel te krijgen. Haar gloriemoment zou nog komen! Daarna was het opnieuw Elianne die maar weer eens op avontuur ging en een voorzet afleverde die de keepster van AZSV net kon onderscheppen voor de instormende Marieke. Het was ondertussen de 85e minuut, maar uiteraard zou er nog een lange blessuretijd volgen. In de 89e minuut was het Laura die met een solo door de verdediging van AZSV slalomde. Ze zag haar inzet gekeerd door de keepster. Het zou een fantastisch doelpunt zijn geweest want de solo langs 3 tot 4 AZSV verdedigsters mocht er zijn. Uiteindelijk resulteerde de aanvalsstorm in de 90e minuut dan toch in de o zo verdiende treffer. Een corner van Loes leidde tot een scrimmage in de 16 van AZSV en het was uiteindelijk Nienke die de bal met een uiterste krachtsinspanning in het doel wist te werken: 0-1 op een zeer belangrijk moment.

Het leidde tot dolle taferelen, zowel in het veld als langs de kant, want niet alleen de 0-1 werd uitbundig gevierd, maar iedereen gunde het Nienke die de hele wedstrijd keihard werkte en maar meters bleef maken. Bij AZSV leek er iets te knakken want direct in de minuut daarop was het opnieuw Laura die een solo ondernam doch deze weer niet bekroond zag. Haar schot werd met moeite gekeerd door de keepster, maar Marieke was er in de rebound als de kippen bij en tekende voor de alles bevrijdende 0-2. De vreugde was groot en nadat de scheidsrechter terecht zo’n 10 minuten blessuretijd had bijgetrokken kon het feestje helemaal gevierd worden: 0-2 uit in Aalten tegen een directe concurrent was een geweldig resultaat want niet veel ploegen zullen dit kunststukje daar kunnen herhalen. Daar was deze tegenstander eenvoudigweg te goed voor, ondanks het veldoverwicht van DES.

Wat rest is een groot compliment voor de vrouwen van DES die een geweldige mentaliteit in en buiten het veld toonden na het gemis van zoveel speelsters. Indrukwekkend was ook de veerkracht om zich over de schrik heen te zetten na de ernstige blessure van Anouk. Gevreesd wordt wel dat we haar meerdere weken zullen moeten missen. Met de woorden ‘maak je geen zorgen, het komt allemaal wel goed’ vooraf in de kleedkamer wisten de speelsters zelfs de staf gerust te stellen. De staf die in de week voor de wedstrijd bijna dagelijks koortsachtig overleg voerde over het wel of niet kunnen spelen van deze wedstrijd en de zorgen over een aantal bepalende basisspeelsters die we moesten missen in zo’n cruciaal duel. Het werden inderdaad geen zorgen maar genieten van een prachtige overwinning van de nummer 2 DES op de nummer 3 AZSV en nog wel op hun terrein in Aalten.
De thuiswedstrijd tegen het Almelose Luctor et Emergo komende zaterdag, 4 februari, om 12:30 uur op sportpark Gagelman kan dan ook met vertrouwen tegemoet worden gezien, met naar we hopen de terugkeer van (een aantal van) de afwezigen.

Jammer was het dat het tijdstip van aanvang en de afstand Aalten-Nijverdal ervoor zorgden dat geen feestje meer kon worden gevierd in de DES kantine, maar dat houden we dan maar tegoed. Een cruciale wedstrijd die er toch was gekomen werd op indrukwekkende manier gewonnen!

Pieter Molenaar

De voorbeschouwing:
Vandaag de eerste van 2 oefenwedstrijden voordat de 3e fase van de competitie begint, met als tegenstander SV Almelo JO19-1. Op Sportpark Ossenkoppelerhoek worden de wedstrijden van deze club gespeeld welke is opgericht op 17 december 1914, dus ook een ruim 100 jarige club. Buren van deze club zijn waarschijnlijk beter bekend, La Premiere en Oranje Nassau en ook nog een clubje in de KKD die pogingen waagt om weer op het hoogste niveau te gaan spelen. Op pad met chauffeurs Nathan(en Tessa), Esther en Mirjam en natuurlijk Martijn en Jan die moeite had om de anderen bij te houden. De ontvangst bij Almelo was perfect, in de kantine gratis koffie voor iedereen en een gezellig praatje met de barman en de scheidsrechter.

Bij ons 3 nieuwe spelers, na het vertrek van Vince en de overgang van Quint en eerder Nick naar DES 1 kwamen uit JO17-1 Wouter te Wierik en Niels Hiddink en terug van weggeweest Mathé Slettenhaar

Opstelling DES:
Doel: Nick Dekker
Verdediging: Niels Hiddink, Thijmen ten HagenLen Ponsteen, Milan Beuze, Wouter te Wierik
Middenveld: Luca Fransen, Tom de Jong, Ruben Tijhof
Aanval: Mathé Slettenhaar, Bertho Brinkman ( c ), Dylan Hogenkamp
Wissels: Sep Ponsteen, Marith van der Steege
Afwezig: Renzo Poelakker (blessure), Seth Jansen (werken), Len Ponsteen (blessure) Willem Praas
(ziek)
Trainer: Martijn Völkers
Assistent Scheidsrechter: Christian Grave
Teammanager: Jan Heerdink
Scheidsrechter: SV Almelo

Naast de nieuwe spelers was ook Marith van der Steege, speelster van MO20 mee om ons uit de brand te helpen, maar zeker ook om te kijken of ze met nog meer tegenstand dan ze gewend is “haar mannetje te staan”
Op het hoofdveld van Almelo, een prima kunstgrasveld met een mooie tribune en uitzicht op een volgens mij badkuip van eerder genoemde club gingen we in het nieuwe jaar van start. De eerrste 20 minuten wasd het aftasten tegen een tegenstander welke we in de 3e fase ook nog tegen zullen komen. Maar na 20 minuten kreeg Almelo een strafschop en die werd feilloos ingeschoten 1-0. Daarna ook snel de 2-0, een onnodige tegengoal. Maar zoals al vaker dit seizoen veerkracht en Mathé . Een paar jaar niet gespeeld maar als kleinzoon van Henk Slettenhaar en vader Erik die beiden in DES 1 hebben gespeeld zag je deze genen ook bij Mathe terug. Hij stond op de juiste plek om er 2-1 van te maken en nog minuten later was het aanvoerder Bertho Brinkman die er 2-2 van maakte.

Maar de Mathé show was nog niet voorbij, vlask voor de rust een pass van Sep en Mathé schoot de bal strak in de rechter hoek 2-3 en toen kon Mathé aan de thee!
De tweede helft was een stuk minder en al snel kwam Almelo langszij na opnieuw een strafschop 3-3 en kort daarop zelfs de 4-3. Marith was inmiddels al in het veld gekomen, en hield zich prima staande. Een kwartier voor tijd kwamen we weer op 4-4 door een prachtig doelpunt( zijn eerste in JO19-1) van Ruben Tijhof. 10 minuten voor tijd kregen ook wij nog een strafschop, maar Tom de Jong was niet scherp genoeg en miste dus bleef het bij 4-4 ook wel een goede krachtverhouding.

Nabeschouwing:
Man of the match, onze comeback kid Mathé Slettenhaar en verder onze nieuwe spelers Wouter en Niels en natuurlijk Marith met ruime voldoendes. Volgende week spelen we uit tegen MVV ’29 JO19-1 spelnd in de hoofdklasse maar voor ons een mooie tegenstander om tegen te oefenen.

Jan Heerdink

De voorbeschouwing:
De tweede oefenwedstrijd voordat fase 3 van de competitie begint was tegen MVV ’29 . De Mariaparochiaanse Voetbalvereniging '29 ; Opgericht, 29 maart 1929 spelend tegenwoordig in Harbrinkhoek op sportpark Frielink, genoemd naar de oprichter van deze club die haar oorsprong heeft in de welbekende almelose club Almelonia spelende bij ook een begrip “De Mooie Vrouw” een voormalig cafe met als eigenaar Heerdink en zo is de cirkel weer rond!

De uitwedstrijden van JO19-1 zijn altijd gezellig, met 5 auto’s op pad inmiddels enkele spelers met een rijbewijs dus Renzo en nu ook Seth als trotse eigenaar van een VW polo als chauffeurs samen met Gerianne Fransen, Michel en Manon Ponsteen , en Jan die geen cafe heeft maar er wel komt! Daarnaast zijn er ook altijd ouders die niet hoeven te rijden maar er altijd zijn, Gerlinda en Andre Dekker en natuurlijk Tessa Tijhof. De ontvangst bij MVV ’29 was top, gratis koffie voor iedereen aangeboden door leider/teammanager van MVV JO19-1 Hans Wesselink die een bedrijf heeft/werkt voor dat o.a. kozijnen maakt. Gerianne herkende Hans van een opendag voor de jeugd die op zoek
zijn naar een goede opleiding en uiteindelijk een mooie baan. Een leuk gesprek volgde over werken, personeels tekort en bijbaantjes en uitgaan. Een gesprek is er altijd als de dames meegaan. Want tijdens de wedstrijd staan met name Manon, Tessa, Geriannne naast elkaar en praten 90 minuten onafgebroken over van alles en nogwat maar volgen ook de verrichtingen van hun zoons op de voet en laten iedere keer weer zien dat vrouwen zeker 2 dingen tegelijk kunnen, hulde!!!

De wedstrijd:

Opstelling DES:
Doel: Nick Dekker
Verdediging: Willem Praas, Wouter te Wierik, Milan Beuze, Thijmen ten Hagen
Middenveld: Niels Hiddink, Luca Fransen, Tom de Jong, Ruben Tijhof
Aanval:, Bertho Brinkman ( c ), Seth Jansen
Wissels: Sep Ponsteen, Mathé Slettenhaar(niet gespeeld)
Afwezig: Renzo Poelakker (blessure), Len Ponsteen (DES 1), Dylan Hogenkamp (andere
verplichtingen)
Staf:
Trainer: Martijn Völkers
Assistent Scheidsrechter: Robert Fransen
Teammanager: Jan Heerdink
Scheidsrechter: Niels ter Wee

De wedstrijd werd gespeeld op het mooie kunstgrasveld van MVV ’29 naast het hoofdveld met de prachtige tribune en hoofdklasser MVV’29 begon furieus aan de wedstrijd. Snel combineren en de DES boys hadden moeite zelf in de wedstrijd te komen. Uit een corner van MVV’29 viel de 1-0 na 13 minuten en de DES verdediging zag er niet goed uit en de voorzet kon simpel binnengetikt worden. Maar deze wake-up call was aan DES wel besteed en 4 minuten later kregen we een vrije trap op 30 meter van het doel van MVV en natuurlijk Tom de Jong achter de bal en een geweldige uithaal in de linkerhoek was de keeper te machtig 1-1. Dit was ook wel voor Tom het hoogtepunt van de wedstrijd
want verder viel hij vooral op door(natuurlijk weer opgemerkt door de druk kletsende moeders) nieuwe namen voor de spelers van MVV ’29 te bedenken maar die zal ik in het verslag niet opnemen maar zijn op te vragen bij Gerianne en Manon!
 
Op slag van rust weer een mooie aanval van DES en helaas ging het schot van Ruben net over, en zoals wel vaker in de tegenaanval scoorde MVV ’29 de 2-1 tegen de verhouding in. In de rust geen thee maar heerlijke mierzoete ranja goed voor de spieren. Sep was inmiddels al in het veld gekomen voor Thijmen, had al een wedstrijd gespeeld in JO15-1, 2-0 gewonnen en 2 keer gescoord! De tweede helft ging tot minuut 75 gelijk op en het verschil tussen een hoofdklasser en een eerste klasser was niet zichtbaar. Maar de 3-1 viel wel en in het laatste kwartier kon Nick Dekker zich nog onderscheiden met enkele fantastische reddingen(de zepert vergeten we want die telde niet) en kon
DES terugzien op een leerzame wedstrijd

Nabeschouwing:
Man of the match, 1 stem uitgebracht door Tom de Jong aan Tom de Jong dus onze doelpuntenmaker annex kletskous werd MOTM. Volgende week spelen we de eerste wedstrijd in fase 3 tegen Hulsense Boys JO19-1 uit om 14:30 uur. Wel jammer dat de welbekende DES familie Fransen een familiedag organiseert op zaterdagmiddag! En dus zijn waarschijnlijk Wouter, Milan, Luca niet van de partij. Maar er wordt nog een poging gewaagd om de wedstrijd te vervroegen maar hiervoor is de medewerking van Hulsen nodig. Robert Fransen nog bedankt voor het vervangen van de zieke Christian en de ouders voor de gezellige gesprekken. 

DES 1 heeft gisteren in de stromende regen de oefenwedstrijd tegen GFC uit Goot verdiend met 4-3 gewonnen. Na een ruststand van 1-1 (doelpunt Jurre) kwam DES met een gewijzigd team na rust al snel op een 1-3 achterstand.

Dat het jonge team van trainer Eddy Zwijnenberg zich hierdoor niet van de wijs lieten brengen was knap. Het team toonde veerkracht door met verzorgt voetbal terug te komen tot 3-3 (doelpunten: Nick en Jurre)

Het overwicht wat de rood-zwarten hierna creëerden zorgde voor veel kansen op de overwinning. Het was uiteindelijk speler van DES JO19-1 Bertho Brinkman die vlak voor tijd DES 1 op een schitterende manier naar een verdiende overwinning kopte, door de bal onhoudbaar in de kruising te mikken.

DES 1 is het nieuwe kalenderjaar goed begonnen met 2 overwinningen op rij.

Hoofdsponsor:

Sponsorkliks